مقدارى تقريبى است ، و بايد در تعيين آن ، وضع و خصوصيّات و اوضاع و احوال هر زمان مراعات شود ، در عين رعايت كردن عدالت و ميانه روى در هر ديار و هر زمان . ( 7 ) - تصريح به اينكه « مال كثير » از حلال فراهم نمىآيد . ( 8 ) - تصريح به اينكه مال ، چون از حدود و اندازه هايى كه اسلام آن را روا مىداند تجاوز كند ، آدمى را از تعهّد اعتقادى و عملى بيرون مىآورد ، بلكه او را هلاك مىكند ، مگر اينكه پيوسته انفاق كند . ( 9 ) - مال فراوان ، بر حسب مقياس اسلامى - تا چه رسد به مقياس تكاثرى - و نگاهدارى آن ، در جهت خير نخواهد بود . ( 10 ) - رسيدگى به حساب نفس ( محاسبهء نفس ) و پيوسته آن را به خاطر داشتن ، تنها به اعمال اخلاقى محدود نمىشود ، بلكه در بارهء مسائل و قضاياى مالى و اقتصادى نيز ضرورت دارد . . . علما هر شب به محاسبهء مالى خود مىپرداختند ، و اگر درهمى بيش از دو هزار درهم مىداشتند ، آن را از پيش خود خارج مىكردند و به ديگران مىرساندند . . . و سپس مسائل بسيار مهم ديگرى كه در « نگاهى به سراسر فصل » يادآورى گشت .